21.05.2017

Duchowe sieroty
Nie zostawię was sierotami 
J 14, 18
Jezus nie zostawia swoich uczniów. Nawet śmierć ich nie rozdziela, bo On ją zwyciężył.
Ale dlaczego nazywa uczniów sierotami?
Bo tacy są ludzie bez Boga - są sierotami. Są sami ze swoimi problemami, słabościami. Nie mają wsparcia. Muszą sobie radzić ze stratą rodziców.
Jezus nie chce, żeby uczniowie tak się czuli. On przychodzi do nich w momencie smutku po Jego śmierci, gdy jeszcze nie wiedzą, że zmartwychwstał.
Przychodzi, gdy są zamknięci w wieczerniku i boją się tego co dzieje się na zewnątrz.
Tak jak Jezus nie został swoich uczniów, tak też nie zostawia nas.
Każdego otacza swoją troską. Wspomaga w trudnościach i towarzyszy na co dzień.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

24.09.2017

Szukaj Pana [ale nie jak pies ;) ] Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko!  Iz 55,6 Niektórzy mówią, że na wiarę przyjdzie czas. Że teraz chce żyć pełnią życia, bez ograniczeń i zakazów. Że na starość zwróci się w stronę Kościoła. Takie odwlekanie ważnych decyzji może dużo kosztować. Może kosztować cenę zbawienia. Człowiek przez całe swoje życie ma czas by żyć z Bogiem lub bez Niego. A po śmierci zostanie osądzony czy idzie do piekła, czyśćca czy nieba. Gdy już stanie twarzą w twarz z Bogiem będzie już za późno by się nawrócić. Nikt nie wie kiedy umrze. Gadanie więc, że na starość się nawróci jest dziwnym gadaniem. Nie wiesz czy jutro będziesz oddychał, a planujesz swoją starość. Kto też powiedział, że człowiek wierzący nie może żyć pełnią życia, być radosnym? Właście chrześcijanin ma taki być! Bo naszą nadzieją jest Chrystus Zmartwychwstały, którego spotkaliśmy na naszej drodze życia. Módlmy się za tych, którzy jeszcze nie doświadc...
Czytaj więcej

31.07.2017

Każdy jest ważny w oczach Pana Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach Mt 13, 31-32 Każdy człowiek nawet najmniejszy, czy wydawać by się mogło, że nic nieznaczący jest ważny dla Boga. I może przynieść wielkie owoce. Nawet jeśli postrzegasz się jako ziarenko piasku wobec Boga, czy jak małe ziarenko wobec tych, których uważasz za dojrzałych duchowo uwierz w końcu w to, że i Ty masz misję do spełnienia. Jeśli wydaje Ci się, że nic nie robisz dla głoszenia Królestwa przyjrzyj się lepiej swojemu życiu. Na pewno spotkałeś kiedyś kogoś kogo wsparłeś swoim słowem, swoją obecnością, kogo obdarzyłeś uśmiechem, komu pomogłeś w trudnej sytuacji. Takie małe „cuda” prowadzą do Królestwa. Nie tylko Ciebie, ale także tych których spotkałeś na swojej drodze.
Czytaj więcej

Postanowienia poprawy

Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!  Mk 1, 15 Tekst ten kojarzy się nam z wezwaniem do pokuty, które słyszymy w Środę Popielcową na przemian ze słowami "z prochu powstałeś i w proch się obrócisz". Wydawać by się mogło, że jeszcze daleko do Wielkiego Postu, przecież niedawno były Święta Bożego Narodzenia. A już za nie cały miesiąc będziemy mieli Popielec. W tym roku 14 lutego (więc nie będzie można walić w drinki, jeśli ktoś nie obchodzi walentynek). Ale ten tekst nie ma na nas oddziaływać tylko na czas pokuty. Każdego dnia możemy przyjrzeć się naszemu postępowaniu i zmienić swoje życie. Każdego dnia mamy się nawrócić i pójść za Jezusem. Bo każdego dnia też może się nam zdarzyć upadek, możemy popaść w grzechy. Nie da się z nich wyjść bez pomocy Boga. A On zawsze chce naszego nawrócenia, ciągle wyciąga do nas rękę by podnieść nas z upadku.  Samo zdanie sobie sprawy ze swojego złego postępowania do niczego nie prowa...
Czytaj więcej