14.05.2017

Ogłaszaj chwalebne dzieła Boże
Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bogu na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali chwalebne dzieła Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła.
1 P 2, 9
Nie tylko księża, zakonnicy czy teologowie mają głosić Słowo Boże.
Do tego jest wezwany każdy z nas.
Bo na mocy chrztu przynależymy do Kościoła. Stanowimy lud kapłański, lud królewski, zgromadzenie święte.
Trudno jest głosić słowem (wiem coś o tym), szczególnie, gdy napotykamy nie ludzi zbłąkanych, szukających Prawdy, tylko gdy mamy głosić wśród ludzi rozczarowanych Kościołem, nastawionych agresywnie do ludzi wierzących i odrzucających Boga.
Ale można w inny sposób pokazać wiarę - przez postawę chrześcijańską, przez drobne gesty i symbole.
Mi na przykład w pracy stale towarzyszy kubek z napisem "Nie mów Bogu, że masz wielki problem. Powiedz swojemu problemowi, że masz wielkiego Boga". Mam też wydruk z cytatami biblijnymi.
Wszyscy wiedzą, że przestrzegam dokładnie postów ścisłych w Środę Popielcową i Wielki Piątek oraz że nie jem mięsa w piątek.
Gdy mam przerwę modlę się na brewiarzu - nikt jeszcze nie zapytał co czytam, ale czasem ktoś zagląda mi przez ramię i widzi, że to nie wiadomości.
Wiem, że to niewiele. Ale na razie na tyle mnie stać. "Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień" (J 8, 7).
"Świeccy wypełniają swoją misję prorocką również przez ewangelizację, «to znaczy głoszenie Chrystusa... zarówno świadectwem życia, jak i słowem» . W przypadku świeckich «ta ewangelizacja... nabiera swoistego charakteru i szczególnej skuteczności przez to, że dokonuje się w zwykłych warunkach właściwych światu» " KKK 905.
Nie jest łatwo głosić wiarę.
Ale kto powiedział, że to będzie łatwe.
Ludzie tracili życie z powodu wiary, a my boimy się odezwać słowem by bronić naszej wiary i naszych przekonań.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

24.09.2017

Szukaj Pana [ale nie jak pies ;) ] Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko!  Iz 55,6 Niektórzy mówią, że na wiarę przyjdzie czas. Że teraz chce żyć pełnią życia, bez ograniczeń i zakazów. Że na starość zwróci się w stronę Kościoła. Takie odwlekanie ważnych decyzji może dużo kosztować. Może kosztować cenę zbawienia. Człowiek przez całe swoje życie ma czas by żyć z Bogiem lub bez Niego. A po śmierci zostanie osądzony czy idzie do piekła, czyśćca czy nieba. Gdy już stanie twarzą w twarz z Bogiem będzie już za późno by się nawrócić. Nikt nie wie kiedy umrze. Gadanie więc, że na starość się nawróci jest dziwnym gadaniem. Nie wiesz czy jutro będziesz oddychał, a planujesz swoją starość. Kto też powiedział, że człowiek wierzący nie może żyć pełnią życia, być radosnym? Właście chrześcijanin ma taki być! Bo naszą nadzieją jest Chrystus Zmartwychwstały, którego spotkaliśmy na naszej drodze życia. Módlmy się za tych, którzy jeszcze nie doświadc...
Czytaj więcej

31.07.2017

Każdy jest ważny w oczach Pana Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach Mt 13, 31-32 Każdy człowiek nawet najmniejszy, czy wydawać by się mogło, że nic nieznaczący jest ważny dla Boga. I może przynieść wielkie owoce. Nawet jeśli postrzegasz się jako ziarenko piasku wobec Boga, czy jak małe ziarenko wobec tych, których uważasz za dojrzałych duchowo uwierz w końcu w to, że i Ty masz misję do spełnienia. Jeśli wydaje Ci się, że nic nie robisz dla głoszenia Królestwa przyjrzyj się lepiej swojemu życiu. Na pewno spotkałeś kiedyś kogoś kogo wsparłeś swoim słowem, swoją obecnością, kogo obdarzyłeś uśmiechem, komu pomogłeś w trudnej sytuacji. Takie małe „cuda” prowadzą do Królestwa. Nie tylko Ciebie, ale także tych których spotkałeś na swojej drodze.
Czytaj więcej

Postanowienia poprawy

Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!  Mk 1, 15 Tekst ten kojarzy się nam z wezwaniem do pokuty, które słyszymy w Środę Popielcową na przemian ze słowami "z prochu powstałeś i w proch się obrócisz". Wydawać by się mogło, że jeszcze daleko do Wielkiego Postu, przecież niedawno były Święta Bożego Narodzenia. A już za nie cały miesiąc będziemy mieli Popielec. W tym roku 14 lutego (więc nie będzie można walić w drinki, jeśli ktoś nie obchodzi walentynek). Ale ten tekst nie ma na nas oddziaływać tylko na czas pokuty. Każdego dnia możemy przyjrzeć się naszemu postępowaniu i zmienić swoje życie. Każdego dnia mamy się nawrócić i pójść za Jezusem. Bo każdego dnia też może się nam zdarzyć upadek, możemy popaść w grzechy. Nie da się z nich wyjść bez pomocy Boga. A On zawsze chce naszego nawrócenia, ciągle wyciąga do nas rękę by podnieść nas z upadku.  Samo zdanie sobie sprawy ze swojego złego postępowania do niczego nie prowa...
Czytaj więcej